Voorgenieten….

……want morgen wordt onze kleinste spruit reeds één jaar.
DSCN2444

De dagen en jaren gaan veel te snel, ze groeien alle vijf als kool, ik zie ze dolgraag groter worden, maar toch zou de tijd  even mogen haperen voor mij. Rustig nog wat genieten van het zorgeloze, van pure onschuld, van klein zijn, van leven in het hiernumaals, van onvoorwaardelijk vertrouwen. .

Tempus fugit, zo leerde ik het, ruim 47 jaar geleden. Toen nog gewoon een issue, nu mijn waarheid.
Carpe diem, ook die woordjes leerde ik ijverig vertalen- indertijd misschien nog met de vraag ‘waarom toch?’- om ze in  latere jaren steeds meer bevestigd te zien.

Ergens op de wereld werd ook een heel klein meisje geboren, ik maakte zojuist een kaartje voor haar.
DSCN2447